“เราต่างมีผ้าพันแผลไว้ปกปิดความเจ็บปวดของตัวเอง”
It’s Okay to Not Be Okay ซีรีส์เกาหลีที่ชวนให้ผู้ชมมารักษาเยียวยาหัวใจกันและกัน เราแทบไม่รู้ตัวเลยว่าข้างในมันแหว่งวิ่นไปถึงไหนต่อไหน จนกระทั่งมีเหตุการณ์มาสะกิด หรือกระทบกระทั่งจิตใจให้เศร้าหมองอยู่ร่ำไป และเพราะเรามีเลือดเนื้อ ความรู้สึก จึงคอยหาทางเพื่อทะนุถนอมให้มันกลับมาดีขึ้น แม้ถึงที่สุดแค่พอไหวก็ดีใจแล้ว
เมื่อดูจนครบ 16 ตอน ซึ่งยอมรับว่าตั้งแต่เริ่มถึงปลายทางก็ไม่ไหว แอบมีน้ำตาไปกับตัวละครแทบตลอด
บางครั้งอยากกอดคังแทและลูบหลังให้เขา บางทีนึกโกรธพี่ซังแทที่ชอบพูดอะไรซึ้งๆ ชวนให้ร้องไห้อยู่เรื่อย
หรืออยากจับมือโกมุนยองไปดื่มโซจูฟังเธอเล่าเรื่องราวที่ทำให้หัวใจสลายจนกลายเป็นคนต่อต้านสังคมแบบนั้น เป็นต้น
ขณะเดียวกัน ก็ได้เทคนิคเอาไปใช้ต่อในชีวิต ไม่ว่าจะ อ้อมกอดผีเสื้อ เอย, นับ 1-3 ก่อนระเบิด หรือหากมันเกินเยียวยาแล้วจริงๆ เราคงทำได้แค่ปล่อยมันไป
ก็เหมือนกับคำขวัญของ รพ.จิตเวชคเวนชานา (รพ.จิตเวชรื่นรมย์) สถานที่หลักของเรื่องที่แปะป้ายอยู่บนผนังห้อง ผอ. ว่า
“ไม่เป็นไรที่จะไม่โอเค” ซึ่งลิงก์กับชื่อเรื่องภาษาไทยอย่างดีเยี่ยม
“เรื่องหัวใจไม่ไหวอย่าฝืน” (อยากรู้เลยใครเป็นคนคิด)
ส่วนเนื้อหาและรายละเอียดของเรื่องจะเป็นอย่างไร ขอเชิญรับชมตามสะดวกและลุกนั่งสบาย อ้อ! เตรียมทิชชู่ไว้ใกล้ๆ หรือถ้าไม่มีจริงๆ ก็ให้มันไหลจนเหือดแห้งไปเองไม่ว่ากัน หวังว่าดูจบแล้วพอแกะผ้าพันแผลออก จากที่มันเคยเหวอะหวะคงเริ่มปิดสนิทขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย
